تبليغاتX
اگه تو را دوستت دارم خیلی زیاد منو ببخش
 موسيقي چشم تو در گوش من . . . . . . .

مي شنوم آِناست
موسيقي چشم تو در گوش من
موج نگاه تو هم آواز ناز
ريخت چو مهتاب در آغوش من
مي شنوم در نگه گرم توست
گم شده گلبانگ بهشت اميد
اين همه گشتم من و دلخواه من
در نگه گرم تو مي آرميد
زمزمه شعر نگاه تو را
مي شنوم با دل و جان آشناست
اشك زلال غزل حافظ است
نغمه مرغان بهشتي نواست
مي شنوم در نگه گرم توست
نغمه آن شاهد رويانشين
باز ز گلبانگ تو سر مي كشد
شعله اين آرزوي آتشين
موسيقي چشم تو گوياتر است
از لب پر ناله و آواز من
وه كه تو هم گر بتواني شنيد
زين نگه نغمه سرا راز من

(هوشنگ ابتهاج)

موسيقي چشم تو در گوش من . . . . . . .


 

|+| نوشته شده توسط امیر محمد در جمعه هفدهم شهریور 1385 و ساعت 8:10  
 عزیز همقسم مگر که مرگ من تو را دگر زقلب من جدا کند

عزیز همقسم مگر             که مرگ من تو را دگر

 

                  زقلب من جدا کند 

 

فدای چشم مست تو             اگر به راه عشق تو

 

                   خدا مرا فدا کند

 

ای نفسهای تو عاشق ای تو خوب موندنی

 

زنده ام با نفس تو تو همیشه با منی

 

مثل شبنم رو پر گل

 

               منو با خودت نگه دار

 

سینتو گهواره ای کن

 

               واسه ی این تن تب دار

 

زیر سقف عاشقیمون

 

                 عطر موهاتو رها کن

 

یاس عاشقیتو بگشا

 

                  منو از خودم جدا کن

 

ای نفسهای تو عاشق

 

                  ای تو خوب موندنی

 

زنده ام با نفس تو

 

                                           تو همیشه با منی

عزیز همقسم مگر  که مرگ من تو را دگر زقلب من جدا کند

 

|+| نوشته شده توسط امیر محمد در شنبه یازدهم شهریور 1385 و ساعت 19:8  
 به شوق نور در ظلمت قدم بردار

افق تاريك

 دنيا تنگ

 نوميدي توان فرساست

 مي دانم

 وليكن ره سپردن در سياهي رو به سوي روشني زيباست

 مي داني

به شوق نور در ظلمت قدم بردار

 به اين غم هاي جان آزار دل مسپار

 كه مرغان گلستان زاد كه سرشارند از آواز آزادي

 نمي دانند هرگز لذت و ذوق رهايي را

و رعنايان تن در تورپرورد

نمي دانند در پايان تاريكي شكوه روشنايي را

 

 (فریدون مشیری)

به شوق نور در ظلمت قدم بردار................

|+| نوشته شده توسط امیر محمد در دوشنبه ششم شهریور 1385 و ساعت 8:25  
 معرفت گلی است که هر دماغی استعداد بويدن آن را ندارد .

من پری کوچک غمگينی را می شنا سم که در اقيانوسی مسکن دارد و دلش را در يک نی لبک کوچک می نوازد آرام آرام .  پری کوچک که شب از يک بوسه می ميرد و سحر گاه از يک بوسه به د نيا خواهد آمد.               « فروغ فرخزاد»

هرگز از مرگ نهراسيده ام اگر چه دستانش از ابتذال شکننده تر است . هراس من باری از مردن در سرزمينی است که مزد گور کن از بهای آزادی انسان افزون باشد .

«شاملو»

بهترين طرز حکمرانی سلطنت بر قلوب است . 

 «ناپلئون بناپارت»

چه بسا اشخاصی که از صدای طنين کلنگ گور کن از خواب  بيدار می شوند .

«صريخ اصفهانی»

معرفت گلی است که هر دماغی استعداد بويدن آن را ندارد .       «ناپلئون بنا پارت»

معرفت گلی است که هر دماغی استعداد بویدن آن را ندارد

|+| نوشته شده توسط امیر محمد در پنجشنبه دوم شهریور 1385 و ساعت 13:2