اگه تو را دوستت دارم خیلی زیاد منو ببخش

نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد

zizigolokocholo — Fri, 05 Sep 2008 08:04:51 GMT

نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد،

نمیخواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم

چه خواهد ساخت،

ولی بسیار مشتاقم

که از خاک گلویم سوتکی سازد،

گلویم سوتکی باشد

به دست کودکی گستاخ و بازیگوش،

و او یکریز و پی در پی

دم خویش را بر گلویم سخت بفشارد

و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد.

بدین سان بشکند در من

سکوت مرگبارم را…

( دکتر علی شریعتی )

سوختن در قفس . . . . . . .

zizigolokocholo — Tue, 01 Jul 2008 08:30:35 GMT

به داغت آرزو مرد و هوس سوخت

در این آتشفشان حتی نفس سوخت

خدایا سوز دل را با که گویم

که زیبا مرغک من در قفس سوخت

( مهدی سهیلی )

مرغ سحر . . . . . . .

zizigolokocholo — Wed, 13 Feb 2008 14:45:18 GMT

مرغ سحر ناله سر کن

داغ مرا تازه تر کن

ز آه شرر بار ، این قفس را

بر شکن و زیر زبر کن

بلبل پر بسته ز کنج قفس درا

نغمه آزادی نوع بشر سرا

وزنفسی عرصه این خاک توده را

پر شرر کن

ظلم ظالم ، جور صیّاد

آشیانم ، داده بر باد

ای خدا ، ای فلک ، ای طبیعت

شام تاریک ما را سحر کن !

ابر چشمم ، ژاله بار است

این قفس ، چون دلم ، تنگ و تار است .

شعله فکن در قفس ای آه آتشین

( ملک الشعراء بهار )

دلم اينجا تنگ است، دلم اينجا سرد است . . .

zizigolokocholo — Wed, 21 Nov 2007 13:07:18 GMT

باز کن پنجره را و به مهتاب بگو
صفحه ذهن کبوتر آبي است
خواب گل مهتابي است

اي نهايت در تو، ابديت در تو
اي هميشه با من، تا هميشه بودن
باز کن چشمت را تا که گل باز شود
قصه زندگي آغاز شود
تا که از پنجره چشمانت، عشق آغاز شود
تا دلم باز شود، تا دلم باز شود

دلم اينجا تنگ است، دلم اينجا سرد است
فصلها بي معني، آسمان بي رنگ است
سرد سرد است اينجا، باز کن پنجره را
باز کن چشمت را، گرم کن جان مرا

اي هميشه آبي اي هميشه دريا
اي تمام خورشيد اي هميشه گرما
سرد سرد است اينجا باز کن پنجره را
اي هميشه روشن، بازکن چشم به من

یک نفس اگر مرا به حال خود رها کنی ماهی تو جان سپرده روی خک

zizigolokocholo — Sat, 27 Oct 2007 06:48:31 GMT

ماهی همیشه تشنه ام
در زلال لطف بیکران تو
می برد مرا به هر کجا که میل اوست
موج دیدگان مهربان تو
زیر بال مرغکان خنده ها ت
زیر آفتاب داغ بوسه هات
ای زلال پک
جرعه جرعه جرعه می کشم ترا به کام خویش
تا که پر شود تمام جان من ز جان تو
ای همیشه خوب
ای همیشه آشنا
هر طرف که می کنم نگاه
تا همه کرانه ه ای دور
عطر و خنده و ترانه می کند شنا
در میان بازوان تو
ماهی همیشه تشنه ام
ای زلال تابنک
یک نفس اگر مرا به حال خود رها کنی
ماهی تو جان سپرده روی خک

(فریدون مشیری)

که از محبت رویش هزار جامه قباست . . . . . . .

zizigolokocholo — Sun, 12 Aug 2007 08:19:55 GMT

غــلام قــامــت آن لـعبـت قـبـاپــوشـم

که از محبت رویش هزار جامه قباست

بـــلا و زحــمـــت امـــروز بـــر دل درویــــش

از آن خوش است که امید رحمت فرداست

) سعدی)

به مناسبت اول شهریور

خیال روی تو چون بگذرد به گلشن چشم . . . . . . .

zizigolokocholo — Mon, 21 May 2007 10:21:54 GMT

خیال روی تو چون بگذرد به گلشن چشم

دل از پی نظر آید به سوی روزن چشم

سزای تکیه گهت منظری نمی بینم

منم ز عالم و این گوشه معین چشم

بیا که لعل و گهر در نثار مقدم تو

ز گنج خانه دل می کشم به روزن چشم

سحر سرشک روانم سر خرابی داشت

گرم نه خون جگر می گرفت دامن چشم

نخست روز که دیدم رخ تو دل می گفت

اگر رسد خللی خون من به گردن چشم

به بوی مژده وصل تو تا سحر شب دوش

به راه باد نهادم چراغ روشن چشم

به مردمی که دل دردمند حافظ را

مزن به ناوک دلدوز مردم افکن چشم

(حافظ)

آب مده به تشنگان عشق بس است آب ما. . . . . . .

zizigolokocholo — Wed, 09 May 2007 10:21:18 GMT

ماه درست را ببین کو بشکست خواب ما

تافت ز چرخ هفتمین در وطن خراب ما

خواب ببر ز چشم ما چون ز تو روز گشت شب

آب مده به تشنگان عشق بس است آب ما

جمله ره چکیده خون از سر تیغ عشق او

جمله کو گرفته بو از جگر کباب ما

شکر با کرانه را شکر بی کرانه گفت

غره شدی به ذوق خود بشنو این جواب ما

روترشی چرا مگر صاف نبد شراب تو

از پی امتحان بخور یک قدح از شراب ما

تا چه شوند عاشقان روز وصال ای خدا

چونک ز هم بشد جهان از بت با نقاب ما

از تبریز شمس دین روی نمود عاشقان

ای که هزار آفرین بر مه و آفتاب ما

(شمس تبریزی)

مادر . . . . . . .

zizigolokocholo — Tue, 17 Apr 2007 16:39:45 GMT

آسودگی از محن ندارد مادر

آسایش جان و تن ندارد مادر

دارد غم و اندوه جگر گوشه خویش

ورنه غم خویشتن ندارد مادر

(رهی معیری)

عید نوروز مبارک . . . . . . .

zizigolokocholo — Tue, 27 Mar 2007 15:17:10 GMT

باد نوروز وزیده است به کوه و صحرا

جامه عیدبپوشند ، چه شاه و چه گدا

بلبل باغ جنان را نبود راه به دوست

نازم آن مطرب مجلس که بود قبله نما

صوفی و عارف از این بادیه دور افتادند

جام می گیر ز مطرب ، که روی سوی صفا

همه در عید به صحرا و گلستان بروند

من سرمست ، زمیخانه کنم رو به خدا

عید نوروز مبارک به غنی و درویش

یار دلدار ، زبتخانه دری را بگشا

گرا مرا ره به در پیر خرابات دهی

به سر و جان به سویش راه نوردم نه به پا

سالها در صف ارباب عمائم بودم

تا به دلدار رسیدم نکنم باز خطا

امام خمینی(ره)

امروز تولد یکسالگی وبلاگمه ، از همه عزیزانی که

در این یکسال منو تحمل کردند ، ممنونم